تبلیغات
منتظران

منتظران
کی می شود مهدی بیاید
قالب وبلاگ

 

                                         بسم رب المهدی(عج)

عمر طولانی حضرت صاحب زمان (عج) از نظر آیت الله شهید سید محمد باقرصدر

اعجاز و عمر طولانى 
دانستیم كه عمر طولانى از نظر علم ، ممكن است . حال اگر فرض كنیم از نظر علم امكان نداشته باشد و قانون پیرى و شكستگى قانونى حتمى باشد كه بشریت هرگز نتواند آن را تغییر دهد، در این صورت چه مى شود؟
باید گفت : در این صورت طول عمر افرادى چون نوح و مهدى كه قرنها بر خلاف قوانین طبیعى كه در علم جدید به اثبات رسیده است زنده مانده اند از موارد اعجاز محسوب مى گردد.
معجزه ، در مقطع خاصى قانون طبیعت را از كار مى اندازد تا زندگى شخصى را كه رسالت به وجود او بستگى دارد حفظ كند.
معجزه طول عمر از نظر یك مسلمان كه عقیده خود را از قرآن و سنت برگرفته است دور از انتظار و منحصر به فرد نیست . مثلا قانون طبیعت این است كه جسمى كه حرارت بیشترى دارد در جسمى كه حرارت كمترى دارد اثر مى گذارد تا جایى كه هر دو یكسان شوند و قاطعیت این قانون از قانون پیرى هم بیشتر است ؛ در حالى كه مى دانیم این قانون براى حفظ زندگى حضرت ابراهیم ، علیه السلام ، از تاءثیر افتاد زیرا تنها راه براى نگهدارى او بود؛ وقتى آن حضرت به آتش در افتاد وحى آمد:
یا نار كونى بردا و سلاما
اى آتش بر ابراهیم خنك و سلامت باش !
و ابراهیم سالم بدون هیچ گزندى از آتش بیرون آمد!
و همچنین است دیگر قوانین طبیعى كه براى شمارى از پیامبران و حجتهاى الهى در روى زمین از كار افتاد؛ دریا براى موسى شكافته شد رومیان تصور كردند عیسى را دستگیر كرده اند در حالى كه اشتباه مى كردند؛  پیامبر اسلام ، صلى اللّه علیه و آله ، در حالى كه گروه زیادى از قریش ‍ خانه اش را در محاصره داشتند و ساعتها در كمین او بودند، از خانه بیرون آمد و از میان آنان گذشت در حالى كه خداوند وى را از دید آنان پنهان داشت .
در همه این نمونه ها قانون طبیعت براى حمایت و حفاظت یك شخص از كار مى افتد؛ زیرا حكمت الهى اقتضاى زنده ماندن او را داشته است و قانون پیرى هم مى تواند در زمره یكى از این نمونه ها باشد.
شاید بتوان از آنچه تا به حال اتفاق افتاده یك نتیجه كلى به دست آورد و آن اینكه : هر وقت حفظ جان حجتى الهى در روى زمین نیاز به تعطیل قانونى طبیعى داشته باشد و هر گاه ادامه زندگى آن شخصیت براى انجام یك طرح مهم ، ضرورى باشد در این هنگام لطف الهى باعث مى شود كه آن قانون طبیعى موقتا از كار بیفتد ولى وقتى شخصیتى وظیفه الهى خود را به انجام رساند، مطابق قوانین طبیعى مى میرد و یا به شهادت مى رسد.
در اینجا هم ، ما با یك سؤ ال روبرو مى شویم و آن اینكه چگونه ممكن است یك قانون از كار بیفتد؟ چگونه مى شود پیوند حتمى و ضرورى میان پدیده ها گسسته شود؟ آیا این با علم تناقض ندارد؟ علمى كه قوانین طبیعى را كشف و بر اساس آزمایش و استقراى منطقى ، پیوندهاى ضرورى آن را شناسایى كرده است .
در جواب باید گفت كه خود علم با عقب نشینى از اندیشه ضرورى بودن قوانین طبیعى به این پرسش ، پاسخ داده است .
توضیح اینكه ، علم بر اساس آزمایش و مشاهدات ، قوانین طبیعى را كشف مى كند؛ هر گاه پدیده اى طبیعى همیشه دنبال پدیده اى بیاید از این پیوستگى به یك قانون كلى پى مى بریم و آن اینكه هر جا آن پدیده اولى پیدا شد دنبالش پدیده دومى مى آید. ولى علم نمى گوید بایستى میان آن دو پدیده ، یك وابستگى ذاتى حتمى وجود داشته باشد كه از ژرفاى آنها سرچشمه گرفته است ؛ زیرا حتمیت و ضرورت ، یك حالت غیبى است كه وسایل آزمایشگاهى و علمى نمى تواند آن را اثبات كند. از این رو منطق علم جدید تاءكید مى كند كه قانون طبیعى - آنگونه كه علم تعریف مى كند - سخن از ارتباط و علاقه حتمى ندارد بلكه سخن از مقارنه دائمى میان دو پدیده دارد. پس اگر معجزه آمد و این دو پدیده طبیعى را از هم جدا كرد چنین چیزى هرگز گسستن یك رابطه ضرورى و حتمى نیست .
حقیقت این است كه معجزه به معنى دینى كلمه در پرتو منطق علم جدید بیش از آنچه نقطه نظر علم قدیم بود، قابل فهم شده است ، زیرا دیدگاه گذشتگان این بود كه هر پدیده اى اگر با پدیده دیگر مقارنه داشت ، رابطه آندو ناگسستنى است و معنایش این بود كه محال است یكى از دیگرى جدا شود. ولى در منطق علم روز این رابطه به قانون مقارنه یا قانون تتابع شایع  تعبیر مى شود. بدون اینكه رابطه غیبى و حتمى میان آن دو لازم شمرده شود.
با این دید معجزه یك حالت استثنایى براى این عموم مى گردد بدون اینكه با یك ضرورت ، اصطكاك پیدا كند یا منجر به یك امر محال و نشدنى گردد.
و ما بنابر آنچه به عنوان اساس استقراء در منطق  پذیرفته ایم با نظر علم جدید موافقیم و مى گوییم : استقراء دلیلى بر رابطه ضرورى میان دو پدیده اقامه نمى كند بلكه تنها دلالت بر وجود یك تفسیر مشترك در تقارن دائمى و تعاقب دائمى میان دو پدیده دارد و همانطور كه مى شود این تفسیر مشترك را بر اساس حكمتى فرض كرد كه باعث شده نظم آفرین جهان ، رابطه مستمرى میان پدیده هاى خاصى برقرار كرده باشد. و همین حكمت احیانا ممكن است خود، دعوت به استثنا كند كه در این صورت معجزه رخ مى دهد.

منبع:کتاب رهبری بر فراز قرون. اثر آیت الله شهید سید محمد باقر صدر(ره)

 




طبقه بندی: صاحب زمان،
[ پنجشنبه 25 اسفند 1390 ] [ 09:17 ب.ظ ] [ علی بدری ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

این وبلاگ جهت شناخت امام زمان(عج)می باشد امید است عزیزان نهایت استفاده را ببرند باصلواتی بر محمد وآل محمد
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب

بک لینک